Psst 24.2

Wintertuinplein, 28 januari 2024

Psst…Lina,

Hoe was het daarboven, op je eerste vlucht door de lucht? Zo vrij als een vogel of toch een beetje bang, met al die mensen op je lip en dat akelig gegrom in de buik van het vliegtuig waar geen einde aan kwam?

Heb je nog tussen de wolken door naar beneden gekeken, of ze stonden te zwaaien bij De stokstaartjes in Schalkwijk? Kan me goed voorstellen dat ze jaloers waren. Wie wil er nou niet naar die warme zon van de televisiereclame, al was het maar vanwege het gejengel van een meisje dat er 24/7 zininin heeft? 

Maar waarschijnlijk moesten jullie ergens in het midden zitten, op een rij zonder stoelen vóór je en dichtbij de wc’s. Ik hoop dat Slaap je te grazen heeft genomen, want vier uur liggend vliegen met je ogen open zonder dat je iets kunt doen is zó stom, vind je niet?

Inmiddels ben je zeker en vast goed terechtgekomen, denk ik dan maar. Met al dat lekkere water om je heen! Je heb niet voor niets leren watertrappelen in mama’s buik en de afgelopen week nog  proefgedraaid in de antieke badkuip van je oom. Wat vind je leuker: die buik, de badkuip, de zwembaden van het hotel of het water van de oceaan?

Kun je eigenlijk de naam van jullie eiland al uitspreken? Weet je hoe oud het is? Veel en veel ouder dan de mensen die er ooit zijn komen wonen: 21 miljoen jaar. Net als de andere eilanden in de buurt is het ontstaan door een onderzeese vulkaanuitbarsting. Vandaar dat de hele archipel Canarische vulkanische provincie heet. Maar dan in het Spaans, want ze horen bij het koninkrijk Spanje. Daar ben je op de heenreis overheen gevlogen. In 2011 hebben de mensen op het meest westelijke eiland nog een uitbarsting meegemaakt, niet ver van de kust.

In vergelijking met de andere eilanden ligt dat van jullie het dichtst bij het werelddeel Afrika, ongeveer 100 km in oostelijke richting. Het is er ook wat warmer en het landschap doet denken aan het vasteland op die hoogte. Dor en droog. Eigenlijk begint daar aan de kust al meteen de Sahara. Dat is de grootste zandwoestijn op aarde en loopt helemaal door  tot de  oostgrens van Egypte. 

Zoek maar eens een mooie hoge plek op, om bij helder weer zo ver mogelijk te kijken. Wie weet zie je dan op de horizon Marokko  liggen en de grens met het westelijk deel van de Sahara, dat  nog een flinke tijd door Spanje bezet is geweest. 

Ik ben daar wel eens – ver van de kust – officieel op bezoek geweest, toen ik nog actief was in de politiek. En kan me goed herinneren dat we vanwege een vreselijke zandstorm een paar dagen binnen moesten blijven. Dat verhaal bewaar ik voor later. Help me maar herinneren…

Over Afrika gesproken. Als je dan toch die kant op kijkt, raad ik je aan ook je blik wat meer naar het zuiden te draaien, over het buureiland Fuerteventura heen. Want daar is net de knock-outfase begonnen van de Afrika Cup. Voetbal ja, maar ook feest en spektakel. Elk stadion wordt op stelten gezet. Je kijkt je ogen uit, telkens weer. 

Dus laat je deze kans niet ontglippen! Marokko is topfavoriet, met  Ziyech in topvorm, en houd ook Kaapverdië in de gaten.

Ik ben erg benieuwd naar wat je straks allemaal hebt gezien en wens je alvast een heel voorspoedige terugreis,

je grootvader die, als jongen, zo graag boer wilde worden, maar na verloop van tijd zijn hart verpandde aan Afrika.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *